candel.

تو با سکوتت منو کشتی

تلاش من فایده ای ندارد تو به سکوتت ادامه می دهی بی انکه بدانی با هر بار سکوتت مرا یک قدم به مزار نزدیک تر

می کنی......دلم میگیرد وقتی کلمه ها در دلت به زنجیر کشیده شده کمی حرف بزن........

کمی باورم کن

حس و حالم خوش نیست
همه چی داغونه
یکی باید باشه
تو رو برگردونه
گم و گورم دورم
گیج و ویجم خستم
بس که پایه پلکمو
به دل در بستم................

اما تو چشماتو به روم ببند ، خدا چشمش بازه
زندگیبا گره هاشآدم رو می سازه

هر کی دل ببره از رو زمین ، قد می کشه
هرکی آسمونیه لایق ستایشه

اگه رفتن ، نرسیدن ، توی تقدیر منه
جرم بی بخشش من اگه عاشق شدنه......

سخته وقتی کسی که واست مهمه ازت دل گیر بشه با این که کاری نکردی و منظوری نداشتی اما امیدوارم همه چی ثابت بشه...........

سرشت های پاکی که این روزها

محبتت را میگذارند پای احتیاجت''

صداقتت را میگذارند پای سادگیت''

سکوتت را میگذارند پای نفهمیت''

نگرانیت را میگذارند پای تنهاییت''

و وفاداریت را پای بی کسیت،''

و آنقدر تکرار میکنند که خودت باورت میشود

که تنهایی و بیکـس و محتاجی ...!!

براي رسيدن به تو پا پيش گذاشتم
خودم را قسمت كردم
تو را سهم تمام روياهايم كردم
انصاف نبود ...

... تو كه ميدانستي
با چه اشتياقي خودم را قسمت ميكنم
پس چرا ...

زود تر از تكه تكه شدنم جوابم نكردي
براي خداحافظ خيلي دير بود
خيلي دير ................

خیلی سخته...
یک نفر...فریبت بده...
بدونی دروغ میگه....
غرورت رو زیر پاهاش له کنه...
اما...
تو هنوز ...دوستش داشته باشی...!!!!

نمیدانم این را دیدی كه من به خاطر تو به همه ی خلقت كفرگفتم؟
تو همه ی هستی ام بودی توسرچشمه ی خلقتم بودی
ای امید بی پایان بعد از تو دیگر امیدی برای ماندن ندارم
امشب میخواهم تو را بهیاد بیاورم...
چشمانم را میبندم و میخواهم به یاد بیاورم روزهای خوب با تو بودن را
چه روزها كه به انتظار آمدنت ایستادم و امیدم این بود كه خواهی آمد
بیاد ندارم حتی لحظه ای در آمدن تاخیر كرده باشی
میدانم كه امروز برای اولین بار در جایی دیگر تو منتظر من هستی و امروز چندمین روزیست كه تاخیر كردم
عشق من میترسم .... میترسم از اینكه از انتظار خسته شوی .....من هیچ وقت تنهایت نگذاشتم و میدانم امروز تنهایی
به من بگو ...
آنجا همه چیز خوب است .... آنجا كسی هست كه هنگام ناراحتی مرحم دردهایت باشد
میدانم....به خدا میدانم تنهایی سخت است
برای من كه كشنده است خوب من
ترا به خدا كمی تحمل كن
می آیم ...به خدا قسم می آیم .... من خیلی بی تابم .... به اندازه ی سهم توام بی تابی میكنم.... عشق پاكم من به جای توام
اشك میریزم ...مبادا اشك بریزی
من می آیم .... آمدنم را به ثانیه حساب كن
و انگاه من ثانیه ها را خواهم كشت

خیلی سخته وقتی آدم یه مدت از کسانی که دوستشون داره وجایی که دوستش داره

وازش خاطره دارهدور باشه...به اجبار....

خیلی سخته تحمل حرفهای کسانی که وقتی باهات می حرفن و می خوان آرومت

کنن و وقتی که از مشکلات و سختی هات باهاشون می حرفی، از درد و رنج

دوری های اجباری...

تنها حرفی که می زنن اینه:...

امیدوار باش... اینا همش یه روز تموم میشه....

کلمه ی امیدواری گرچه ممکنه آرومت کنه ولی وقتی طرفت که این حرفو بهت

میزنه می بینی...

وقتی می بینی اون حتی ۲روز هم این دوری رو تجربه نکرده و داره حرف

بزرگترها رو واست ترجمه می کنه و میگه...

واقعا اعصابت بهم می ریزه...

دلت می خواد.....

از انسانها غمی به دل نگیر، زیرا خود نیز غمگین اند، با آنکه تنهایند ولی از خود می گریزند زیرا به خود و به عشق خود و به حقیقت خود شك دارند، پس دوستشان بدار اگر چه دوستت نداشته باشند.

تقدیم به کسی که براش میمیرم

تمام زندگیم را دلتنگی پر کرده است...

دلتنگی از کسی که دوستش داشتم و عمیق ترین درد ها و رنجهای عالم را در رگهایم جاری کرد !

درد هایی که کابوس شبها و حقیقت روزهایم شد؟ـ دوری از تو حسرتی عمیق به قلبم آویخت و پوست تن کودک عشقم را با تاولهای دردناک داغ ستم پوشاند .
...
دلتنگی برای کسی که فرصت اندکی برای خواستنش؟ برای داشتنش داشتم.

دلتنگی از مرزهایی که دورم کشیدند و مرا وادار کردند به دست خویش از کسانی که دوستشان دارم کنده شوم .

در انسوی مرزها دوست داشتن گناه است؟ حق من نیست؟ به اتش گناهی که عشق در آن سهمی داشت مرا بسوزانند .

رنجی انچنان زندگی مرا پر کرده است؟آنچنان دستهای مرا از پشت بسته است? آنچنان قدمهای مرا زنجیر کرده است که نفسهایم نیز از میان زنجیر ها به درد عبور می کنند . . .

دوست داشتن تو چنان تاوان سنگینی داشت که برای همه عمر باید آنرا بپردازم ... و من این تاوان سنگین را با جان و دل پذیرا شدم .

همه عمر؟ داغ تو بر پیشانی و دلم نشسته است و مرا می سوزاند .

تو نمایش زندگی مرا چنان در هم پیچیدی که هرگز از آن بیرون نیایم. . . آنقدر دلتنگ دوریش هستم .. آنقدر دلتنگ سرنوشت خویشم .. آنقدر دل آزرده عشق تو هستم که همه هستیم را خوره بی کسی و تنهایی می جود . . .

به او نگاه می کنم؟ به او که چون بهشت بر من می پیچد و پروازم می دهد .

به او که لبهایش از اندوه من می لرزند .

به او که دستهای نیرومندش ؟عشقی که سالها پیش اجازه اش را از من گرفتند جرعه جرعه به من می نوشاند . . . . .

به او که چشمهایش در عمق سیاهی می خندید و دنیایم را ستاره باران می کرد.

به او که باورش کردم و دل به او باختم

به او که دلم می خواهد در آغوشش چشمهایم را بر هم بگذارم و هرگز؟ هرگز ؟هرگز به روی دنیا بازشان نکنم .

به او که تکه ای از قلب مرا با خود خواهد برد

به او که مرزهای سرنوشت؟ سالها پیش دوریش را از من رقم زده است. سراسر زندگیم را اندوهی پر کرده است که روزها و ماهها از این سال به سال دیگر آنها را با خود می کشم و میدانم که زمان؟ شاید زمان؟ داغ مرا بهبود بخشد ولی هرگز فراموش نخواهم کرد که از پشت این دیوار شیشه ای نگاهش چگونه عمق وجودم را لرزاند .

لبهایش لرزش لبهایم را نوشید و دستانش ترس تنم را چید و نفسهایش برگهای رنگین خزان را به باران عاشقانه بهار سپرد

کجا بــودي وقتي برات شکستـم يخ زده بود شـاخه گُل تو دستـــم

کجــا بـودي وقتــي غريبــي و درد داشت مـن تنها رو ديوونه ميـــکـرد

کجــا بودي وقتي کنـار عکســـات شبا نشستم به هواي چشمـــات

کجا بــودي ببيني مــن ميســـوزم عيــن چشــات سيـاهه رنـگ روزم

ســـرزنشــــاي مردمـــو شنيـــدم هــر چــي که باورت نميشه ديـدم

کنـــايه هــاشونــو به جون خريدم نبــود ستــاره ام شبـا گريه چيـدم

کجا بودي وقتي اشکــام ميريخت خون جاي گريه از چشام ميـريخت

کجـــا بودي وقتـــي آبـــروم مـــرد امــا به خـاطر چشات قسم خـورد

کجـــا بودي وقتي که پرپر شـــدم سوختم و از غمت خاکستر شدم

خنده واسه هميشه از لبـام رفت

رسيدن از مرمر رويــاهـــــام

candel.

تو با سکوتت منو کشتی

کمی باورم کن

خیلی سخته... یک نفر...فریبت بده... بدونی دروغ میگه.... غرورت رو زیر پاهاش له کنه... اما... تو هنوز ...دوستش داشته باشی...!!!!

تقدیم به کسی که براش میمیرم

خیلی سخته...
یک نفر...فریبت بده...
بدونی دروغ میگه....
غرورت رو زیر پاهاش له کنه...
اما...
تو هنوز ...دوستش داشته باشی...!!!!